کلیشه های سینمایی
خب در این تاپیک قصد داریم نگاهی طنزگونه به کلیشه های سینمایی داشته باشیم
امیدوارم لذت ببرید :
*** توی فیلمهای جنگی ، اون شخصیتی که عکس نامزدش رو به بقیه نشون میده زودتر بقیه کشته میشه !!
*** ( کلیشه کامپیوترهای توی فیلم ) شخصیت های فیلم هیچوقت هنگام تایپ از space استفاده نمی کنن !! ایضا هیچوقت غلط هم ندارن
و در نتیجه دکمه back space هم زایده !!
*** در فیلم های جنگی و سرباز خونه ای، همیشه اون گروهبانی که به سرباز ها دستور میده،
با یکی از سرباز ها چپ میافته و شدیدا در طول فیلم اذیت اش میکنه. و همیشه انتهای
فیلم اون سرباز و اون ستوان، صمیمی ترین شخصیت های فیلم میشن!
*** تو فیلم های کمدی تینیجر پسندانه، همیشه شخصیت محوری داستان که تمام قضایای عشق و
عاشقی و دردسر هاش به سرش میاد، یه آدم دست و پا چلفتی و معمولا عینکی ئه...
*** یک کلیشه توی فیلمهای ترسناک :وقتی دختری تنها توی یک خانه است بیرون
خانه معمولا باران و رعد و برق وجود داره...
*** کلیشه فیلم های جنگی ایرانی اینه که هر موجود جانداری که ولو بد یا شر باشه وقتی
میره جبهه مثل اینکه از زیر اشعه ماورا بنفش گذشته باشه و ضد عفونی شده باشه پاک
و منزه برمی گرده.
*** وقتی که بیست نفر ، با نقش اصلی فیلم ( فرضا بروس لی ) طرف میشن ، بجای
اینکه همه بریزن سرش و از "برتری شون به لحاظ تعداد " استفاده کنن ، عین بچه های
خوب یکی یکی میرن جلو تا سهم کتکشون رو جداگانه دریافت کنن !!!
*** وقتی قراره بمبی خنثی بشه یا دکمه ای فشرده بشه (LOST
) یا کسی نجات پیدا کنه، همیشه
درست در ثانیۀ آخر اتفاق میفته و کارا روبراه میشه. یا مثلا موقعی که چند نفر از یه
ماشین در شرف انفجار می پرن پایین، درست وقتی بین زمین و هوا هستن ماشین منفجر
میشه؛ نه یک ثانیه زودتر و نه یک ثانیه دیرتر
*** پلیس زن فیلم گلوله می خوره و در بغل قهرمان مرد نفس های آخر رو می کشه و چند کلمه
ای هم می گه و میره.(بیشتر مواقع با چشمان باز که توسط همون آقا بسته می شه)..بعد
هم قاتلش توسط همون مرد کشته می شه.
*** فیلم های سرخپوستی : همیشه
قهرمان سفید پوست فیلم مجذوب شخصیت رئیس یا پیر و مرشد قبیله می شه که اصولا فردی
خوش اخلاق, با تجربه,عالم به علوم خفیه و ...است اسمش هم عقاب
قوی ابر سیاه یا سفید صاعقه ی سهمگین سنگ خارا یا یه چیزایی از این قبیله ... قهرمان خیلی چیزها ازش یاد می گیره و تجربیاتش رو بکار می بنده و رستگار
می شه !!!
*** اگه تو فیلمی بیست نفر به یه نفر حمله کنن شانس زنده موندن اون یه نفر خیلی بیشتر
از اون بیست نفره !!!
*** كليشه مزخرف سريالهاي ايراني : آدم بد حتمآ كروات ميزنه ! ريشش و رو با تيغ
زده و كلآ آدم تميزي هست ! در ضمن آدم خوب همیشه 3 متر ریش داره و از محله های فقیر نشین تهرانه !!!
*** در فیلمهایی که به دنبال قاتل میگردند قاتل حتماً کسی است که از همه دلایل و
رفتار موجهتری دارد و اگر زن باشد زیباترین زن فیلم است !
*** تو فیلم های اکشن ماجرایی همیشه باید یه آدم خوش نمک همراه قهرمان باشه تا در فواصل زمانی برای خنده مزه پرونی کنه !!!
*** در جبهه و سنگر ایرانی ها ممکن است مهمات و ادوات و تجهیزات کم باشه اما همیشه
دو تا چیز حتما هست: یکی حاجی و دیگری سید ! همیشه هم اول سید شهید میشه و بعد حاجی راهش رو ادامه می ده.
*** همیشه گلوله تفنگ ایرانی ها مثل موشک هدایت شونده به عراقی ها می خوره مخصوصا
اگر فرد شلیک کننده حاجی یا سید باشه. اما گلوله عراقی ها هیچگاه روی حاجی ها
عمل نمیکنه. حتی خمپاره هاشون هم وقتی کنار حاجی می خوره به حول و قوه الهی عمل
نمی کنه !
*** عراقی ها همیشه چاق و بدقیافه هستن مخصوصا افسراشون که قیافه ای مثل شیطان دارن
اما برادران ما همیشه نور بالا هستند و انگار پروژکتور 1000 وات بخار هلیوم توی
صورتشون دارن.
*** هر وقت یه نفر (پیاده)
، داره توسط یه ماشین تعقیب
میشه ( که می خواد
زیرش بگیره ) ، باید عینهو گاو از وسط خیابون ، در خط مستقیم بدوه !!! البته امکانات بدردنخوری (!!) مثل کوچه های فرعی و تنگ ، ساختمون های اطراف ، یا حداقل
تیر چراغ برق ، هیچگونه کاربردی ندارن ... البته یه
توجیه بانمک واسه این قضیه هست : قهرمان داستان ما نیازی به این چیزا نداره ... چرا
؟ چون تندتر از ماشین میدوه !!
ادامه ی کلیشه های سینمایی در ادامه ی مطلب
ادامه مطلب
2
نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت 1:37 توسط میلاد
|
GrindHouse
خب در ابتدا یک توضیح مفصلی در مورد GrindHouse میدهم تا کلیت کار بیاد دستتون !
گرایندهاوس به سینماهای درب و داغان دهه ۷۰-۸۰ آمریکا که کارشان نمایش
فیلم های رده پایین ( اکثرا به صورت دو فیلم با یک بلیط ) بود گفته می شود
. گرایندهاوس ها در ابتدا سینماهای خوب و مجللی بودند و سالن های بزرگ و
پر زرق و برق داشتند ، اما به مرور و بر اثر بحران های اقتصادی سینمای
آمریکا ، ورشکست شدند و به صورت کج دار و مریض ، با امکانات قراضه به کار
خود ادامه دادند .
در این سینماها B-Movie ها ، فیلمهای Exploitation و Cult به نمایش در می
آمدند و عده ای تماشاگر خاص ( که گاه جوانان بیکار بودند و گاه
سینمادوستان دو آتشه ) به تماشایشان می نشستند . این فیلم ها به دلیل ناشی
گری های ساخت ، بودجه های پایین ، وجود صحنه های مستهجن و خشونت فراوان
خارج از موج هالیوود تولید می شدند و پخش گسترده نداشتند . اکثرشان
فیلمهای اول یا دوم کارگردان بودند و به دلیل امکانات کم و بودجه ی پایین
از یک طرف ، و کهنگی و خرابی وسایل نمایش از طرف دیگر ، با کیفیت پایین به
نمایش در می آمدند . چون اکثر فیلمها به شکل ۲ ( دابل ) تایی پخش می شدند
، معمولا میان پرده هایی هم برای وسطشان در نظر گرفته می شد . مثلا تیزر
فیلم های آینده ، اخبار روز ، کارتون ، تبلیغات محلی و ….
خب میرسیم به پک GrindHouse ساخته ی دوقلوی های افسانه ای یعنی رودریگرز و تارانتینو ! هم تارانتینو ، هم رودریگز دوران جوانیشان را در گرایندهاوس ها سپری کرده
بودند و انگیزه ی ساخت فیلمی گرایندهاوسی از مدتها پیش ذهن آنها را مشغول
کرده بود ! این دغدغه خودش را به نوعی خفیف در From Dusk Till Dawn بروز
داد ، اما میل باطنی هیچ ، ارضا نشد .
بد نیست که همینجا نگاهی داشته باشیم به همکاری های این دو کارگردان
* Desperado ( کارگردان : رودریگز ، بازیگر : تارانتینو )
*Pulp Fiction ( کارگردان : تارانتینو ، کارگردان صحنه های مربوط به بازی تارانتینو : رودریگز ( البته بطور رسمی ذکر نشده )
*From Dusk Till Dawn ( کارگردان
: رودریگز ، نویسنده و بازیگر : تارانتینو ، همچنین در قسمت های بعدی هر
دو تهیه کننده بوده اند )
* Kill Bill ( کارگردان : تارانتینو ، آهنگساز افتخاری : رودریگز ) ( ساخت یک ترک با دستمزد یک دلار )
* Four Rooms ( هر دو ، کارگردان اپیزود های متفاوت )
*Sin City ( کارگردان : رودریگز ، کارگردان افتخاری : تارانتینو )( کارگردانی یک صحنه با دستمزد یک دلار به عنوان جبران )
* Grindhouse ( هر دو ، کارگردان قسمت های خودشان ، هر دو تهیه کننده )
* Planet Terror ( کارگردان : رودریگز ، بازیگر : تارانتینو )
اما به بحث اولیه برگردیم . Grindhouse زوج تارانتینو/رودریگز ادای دینی
است به سینمای مورد علاقه ی جوانیشان و دقیقا به دسته ی فیلم های
Exploitation . باز در اینجا بهتر است با این نوع سینما آشنا شویم .
فیلمهای Exploitation ( یا سوء استفاده گر ) فیلم هایی هستند که تنها سعی
می کنند احساسات و غرایض ( اکثرا شهوانی ) بینندگان خود را ارضا کنند و
غالبا این کار را با نمایش اغراق آمیز س ک س و خشونت انجام می دهند. در اینجا به ذکر دسته بندی کلی آن قناعت می کنیم :
Black exploitation
S e x exploitation
Shock exploitation
Biker films
Cannibal films
Chambara films
Zombie films
Mondo films
Splatter films
Spaghetti westerns and Euroflicks
W o m e n in prison films
گرایندهاوس از ۳ بخش کلی تشکیل شده . تریلر های دروغین ، فیلم رودریگز و فیلم تارانتینو . که در این قسمت به بررسی هر یک میپردازیم .
اولین تصاویری که پس از نمایش لوگوی کمپانیهای Dimension و
Troublemaker ، و ویدیوی Prevues Of Coming Attractions ( که مشابه آنرا
در Kill Bill هم دیده بودیم ) پخش می شوند ، تصاویر تریلر فیلم Machete
هستند . تریلری که خود رابرت رودریگز آنرا ساخته و هر چند تحت عنوان Fake
Trailer به نمایش در آمد اما قرار است اواسط سال ۲۰۰۸ ، فیلم Machete بر
روی DVD عرضه شود . در این تریلر ( که همانند تمام دیگر تریلرها نگاهی طنز
آمیز به محصولات سطح پایین دهه های گذشته دارد ) Danny Trejo قاتلی است که
در مقابل پیشنهاد رییس یک باند مافیایی قبول می کند یک سناتور را به قتل
برساند . اما مشکلاتی به وجود می آید و او که Machete ( نوع خاصی از چاقو
همانند قمه ) نام دارد در دام می افتد و پس از مجروح شدن به یک باره متحول
شده و تصمیم به انتقام می گیرد .
تصاویر کل فیلم گرایندهاوس برای القای حس قراضگی آپارت ها و پوسیدگی
فیلم ها ، بعد از فیلمبرداری افکت گذاری شده اند . این افکت همان افکتی
است که در نرم افزار های تدوین به Old Movie معروف است و در فیلم ها از آن
معمولا هنگام فلاش بک یا وقتی زمان خیلی قدیم نشان داده می شود ، استفاده
می کنند . منتهی اینجا منظور از استفاده ، نشان دادن دوران گذشته نیست ،
بلکه همانطور که ذکر شد هدف نزدیک شدن به حس و حال آن سینماها بوده است .
اما به Machete بپردازیم . ارجاعات این تریلر تنها به نمایش خشونت و
سک* ( بعنوان بنیان اصلی فیلمهای Exploitation ) ، داستان سطحی و بی منطق
و تصاویر خط خطی و پاره پاره خلاصه نمی شود ! با زیرکی می شود این ارجاعات
را در فونت انتخابی برای عنوان فیلم ، ذکر عبارات مربوط به کپیرایت در
پایین تصویر هنگام نمایش عنوان ( کاری که فقط مخصوص فیلمهای رده پایین
نبوده و البته سالهاست منسوخ شده ) و درجه بندی سنی انتخابی برای فیلم (
درجه بندی X که آن هم سالهاست منسوخ شده و جای خود را به درجه بندی NC-17
داده است ) مشاهده نمود .
پس از تریلر Machete تصاویری نامربوط از چند بچه گربه را می بینیم که
در میان آنها هشداری نوشته می شود ، تحت این عنوان که فیلم برای افراد زیر
۱۸ سال مناسب نیست . ( این بخش های گرایندهاوس در DVD فیلم Planet Terror
وجود دارد )
Planet Terror
Action . Horror . Sci.fi . Comedy
Director : Robert Rodriguez
ویدیوی Our Feature Presentation نمایش داده می شود و پس از رد شدن عبارت
Grindhouse به شکلی عجیب و غریب تیتراژ وحشت سیاره آغاز می شود .
در پلنت ترور ، رابرت رودریگز نهایت هنر خود را نشان داده است . او در این
فیلم علاوه بر کارگردانی ، نویسندگی ، فیلمبرداری ، تدوین و ساخت موزیک
را بر عهده داشته و تهیه کننده ی فیلم نیز بوده است .اما آیا توانسته به
خوبی از پس همه ی این کارها بر بیاید ؟ جواب مثبت است ! اما بهتر است به
بررسی دلایل این موفقیت بپردازیم.
فیلمنامه ی فیلم بسیار خلاقانه نوشته شده است و علی رقم آنکه نمی توان
خشونت بیش از حد فیلم را برای عده ای از تماشاگران ( که تعدادشان کم هم
نیست ) توجیه کرد ، باید قبول کرد روند پیش برد داستان و نحوه ی قصه گویی
بسیار جذاب است و مخاطب علاقه مند را تا لحظه ی آخر پای فیلم می نشاند !
داستان فیلم چند کاراکتر اصلی دارد . Cherry Darling رقاصی که دوست دارد
کمدین تلویزیونی باشد . El Wray ، فرد مرموزی که قهرمان بازی های فیلم را
بر عهده دارد و رابطه ای قدیمی با چری دارد و خانواده ی دکتر William
Block که مشکلات اساسی دارد و در حال فروپاشی است . علاوه بر این
کاراکترها چند کاراکتر فرعی هم وجود دارند که هر کدام در بخشی از داستان
روند فیلم را پیش می برند . اما قصه ی اصلی و عامل ارتباط این شخصیت ها
زمانی اتفاق می افتد که بین یک فرمانده ی نظامی و یک دانشمند دیوانه
اختلاف نظر پیش می آید و دعوای آنها باعث پخش ویروسی می شود که جهت
مبارزات گسترده ی نظامی تولید شده است . ویروسی که انسانها در صورت آلوده
شدن به آن تبدیل به زامبی می شوند و بدنشان سراسر چرک و عفونت می گردد .
از اینجا شاهد یک فیلم در ساب ژانر زامبی هستیم که تا آخر ادامه پیدا می
کند . اما نکته ی جالب توجه Black Comedy موجود در کار و ارجاعات فراوان
فیلم است . ارجاعاتی که تنها روش فهمیدن آنها تماشای دیگر فیلم های این
ژانر است و هیچ متنی نمی تواند لذت کشف آنها را بیان کند !
فیلمبرداری فیلم به نحو عالی انجام گرفته و کادرهای زیبا ، کلوزآپهای
متناسب با موقعیت و مدیریت رنگ قوی از نشانه های آن است . درباره ی این
مدیریت رنگ همین نکته کافی که بگویم خونی که در Planet Terror می بینیم
خون ترین خونی است که می شود در سینما دید و می توان آنرا با تمام وجود
لمس کرد !!! تدوین فیلم هم جای بحث دارد . هر چند این فیلم به عمد و باز
هم برای نزدیک شدن به فضای گرایندهاوس ها ، به صورتی تدوین شده که نما ها
چسبندگی نداشته باشند و شاهد پرش های ناشیانه باشیم ، اما برخی از منتقدان
معتقدند این روش را ( حتی به عمد و برای ایجاد خنده ! ) درست نمی دانند .
من به شخصه مخالف نظر آن دسته از منتقدان هستم و مشاهده ی نوشته ی « حلقه
ی فیلم گم شده است . پوزش ما را بپذیرید ، مدیریت سالن » در میان صحنه های
فیلم و قطع شدن چند ثانیه ای آن ( با توجه به عمدی بودن کار و با توجه به
اینکه فیلم را در سال ۲۰۰۷ و در سالن های مدرن یا دستگاه DVD مشاهده می
کنیم ) برای من بسیار جالب بود ، و این حس جالب و در عین حال منحصر به فرد
، هیچ گاه از دیدن یک فیلم با تدوین کاملا به جا به من دست نداده بود !
البته اشتباه نشود ، بنده هیچ مشکلی با تدوین درست ندارم !! بلکه فقط این
تجربه را جالب می دانستم .
موسیقی فیلم هم جالب است و بنظرم از کار قبلی رودریگز در Sin City بهتر
در آمده . بخصوص اینکه یک تم دوست داشتنی دارد که به طرق مختلف و با
سازهای متفاوت در طول کار تکرار می شود و بسیار با تصاویر مچ شده ( اگر
اشتباه نکنم این تم را جان کارپنتر به صورت افتخاری برای رودریگز اجرا
کرده ) . در اینجا حیف است اگر از گریم و جلوه های ویژه کار ( که هم محصول
کامپیوتر هستند هم سر صحنه ) یاد نکنیم . چرا که با دقت انجام گرفته اند و
باور پذیر از آب در آمده اند . بازی بازیگران چندان استثنایی نیست اما به
هیچ وجه بد نیست و با کلیت کار هم خوانی دارد . حضور کوتاه تارانتینو نیز
جالب توجه است و جالب تر از آن تقشی است که بازی می کند !
Death Proof
Dram . Thriller . Crime
Director : Quentin Tarantino
همگی تارانتینو را میشناسیم . کارگردانی دارای سبک خاص خود و فیلم های پرطرفدارش که پالپ فیکشن و دو جلد بیل را بکش به همراه سگدانی وی جز فیلم های برتر تاریخ به حساب می ایند .
با عرض تاسف باید به اطلاع دوستداران این شخصیت سینمایی بزرگ برسانم که فیلم ضد مرگ جز ضعیف ترین کارهای تارانتینو به حساب می آید که نه در کن تحویل گرفته شد و نه در سایت های معتبری همچون Imdb . همگی میدانیم که یکی از ویژگی های اصلی فیلم های تارانتینو دیالوگ های کاملا بی ربط ولی سرگرم کننده ای است که در فیلم های او گنجانده شده . ولی در ضدمرگ به علت خوش نمکی زیاد تارانتینو و داشتن دیالوگ های بیش از حد خسته کننده و طولانی ضد مرگ را به یک فیلم کاملا ملال آور و کسل کننده تبدیل کرده است ... هرچند که بازی زیبای راسل در نقش اصلی توانسته تا حدودی این ضعف را بپوشاند ولی کلیت کار به گونه ای است که بیننده پس از یک بار دیدن فیلم دیگر رغبتی برای بازبینی آن ندارد .
داستان ضدمرگ در مورد مردی روان پریش میباشد که با ماشین خود که به ضدمرگ معروف است و در کارهای سینمایی از آن استفاده میکند اقدام به کشتن دختران جوان میکند . از محدود صحنه های زیبای فیلم میتوانیم به سکانس رویارویی ضدمرگ با ماشین 3 دختر جوان در شب اشاره کنیم که به صورت فلش بک های کوتاه موقعیت هریک از کاراکترها را به زیبایی نشان میدهد .
مطلب خاصی از فیلم نمانده که بگم فقط ذکر این نکته شاید بد نباشه که ضدمرگ با 3 هفته نمایش روی پرده های سینما فقط توانست 23 میلیون دلار رو روانه ی جیب تهیه کننده ها بکند که این خود یک شکست تجاری تمام عیار برای انها محسوب میشود .
دیدن این فیلم رو فقط به عاشقان تارانتینو توصیه میکنم آن هم فقط برای یک بار !
2
نوشته شده در شنبه پنجم مرداد 1387ساعت 4:44 توسط میلاد
|
The Texas Chainsaw Massacre Series
این مجموعه بر اساس داستانی واقعی که در تگزاس آمریکا و در دهه 1970 رخ داده ساخته شده است : قاتل این فیلم ها صورت چرمی ( Leatherface ) نام داره و با اره برقی می
افته به جون جوونای بدبخت و با پوست صورت اونها برای خودش ماسک درست می
کنه ! صورت چرمی با خانواده اش زندگی می کنه و این جنایات رو خانوادگی انجام می دهند .
ورژن های این مجموعه عبارت است از :
ورژن ها :
۱ - کشتار با اره برقی تگزاسی ( ۱۹۷۴ )
The Texas Chain Saw Massacre
۲ - کشتار با اره برقی تگزاسی ۲ ( ۱۹۸۶ )
The Texas Chainsaw Massacre 2
۳ - صورت چرمی : کشتار با اره برقی تگزاسی ۳ ( ۱۹۹۰ )
Leatherface: Texas Chainsaw Massacre III
۴ - کشتار بار اره برقی تگزاسی : نسل آینده ( ۱۹۹۴ )
Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation
۵ - کشتار با اره برقی تگزاسی ( ۲۰۰۳ ) ( باز سازی فیلم اول )
The Texas Chainsaw Massacre - Remake۶ - کشتار با اره برقی تگزاسی : سرآغاز ( ۲۰۰۶ )
The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning
اولین قسمت از فیلم به دست توبی هاپر در سال 1974 ساخته شد که در همان سال سر و صدای بسیار زیادی به راه انداخت . بودجه ی فیلم فقط 80 هزار دلار بود که بعد از چند سال توقیف بودن فیلم وقتی به روی پرده های سینما رفت تا ده برابر بودجه اش فروش کرد و یک سود واقعی را برای تهیه کنندگان به ارمغان اورد . از نکات گفتنی دیگر اینکه کشتار با اره برقی تگزاس جز 10 فیلم برتر ترسناک تاریخ و به عنوان یکی از شاهان ساب ژانر اسلشر به حساب می آید .
دومین فیلم از این مجموعه به دست خود توبی هاپر دوازده سال بعد ( 1986 ) ساخته شد و ژانر فیلم را به کمدی - ترسناک تغییر داد ولی فیلم با شکست شدید مالی مواجه شد و به هیچ وجه قدرت فیلم اول را نداشت .
قسمت سوم و چهارم فیلم در سال های 1990 و 1994 روانه ی سینما شدند که همانند قسمت دوم با شکست شدید مالی مواجه شدند و خود یکی از بدترین و فاجعه آمیزترین فیلم های تاریخ فیلم سازی به حساب می ایند ( قسمت چهارم در 100 فیلم افتضاح تاریخ در سایت IMDB وجود دارد ) . ژانر این دو قسمت نیز کمدی ترسناک بود که در کل میشه گفت خواهر مادر این ژانر رو این دو فیلم به هم پیوند دادن!
9 سال بعد یعنی در سال 2003 کمپانی نیولاین قسمت جدیدی از این فیلم را با کارگردانی Marcus Nispel روانه ی سینماها کرد که فیلمی بازسازی شده از قسمت اول بود . بر خلاف انتظار این نسخه بازسازی شده فیلمی شدیدا خوش ساخت و مهیج بود که شاید بشه گفت از قسمت اول این مجموعه هم هنوز زیباتر از آب در اومده بود . استفاده از تکنیک های روز دنیا برای ساخت سکانس های خونین بار و روند نسبتا تند فیلم دل همه ی هوادارن فیلم های ترسناک رو با خود برده بود و همین یکی از عوامل موفقیت فیلم بود . در این فیلم جسیکا بل به ایفای نقش پرداخته بود . در عین حال این فیلم برنده جایزه ی ترسناک ترین فیلم سال از چند جشنواره نیز شد .
تهیه کنندگان که سود سرشاری از قسمت پنجم روانه ی جیبشان شده بود اقدام به ساخت قسمت ششم به کارگردانی جاناتان لیبزمن در سال 2006 کردند . این قسمت از نظر تکنیکی از سایر فیلم ها بسیار قوی تر بود ( به دلیل خشونت فوق العاده ی فیلم نزدیک به 10 دقیقه از آن زده شد تا بتواند رده بندی سنی R را برای نمایش بر روی پرده ی سینماها کسب کند ! ) . همچنین بودجه ی بیشتری نیز برایش صرف شد و بیشترین فروش رو هم در این مجموعه داشت .
خب لازم شد که همینجا توضیح در مورد رده بندی سنی فیلم ها بدهم :
در آمریکا بنیادی هست که فیلم ها رو درجه بندی سنی می کنه و
این کار رو با توجه به خشونت و س ک س و حرفهای توی فیلم انجام می ده .
معمولا فیلمهای پرخشونت ریتینگ R می گیرند ولی اگر فیلم ریتینگ NC-17
بگیره (خشونت بینهایت شدید و یا روابط جنسی فوق العاده قوی منجر میشه که دیدن فیلم ها با ردی بندی سنی NC-17 فقط برای افراد بالاتر از 17 سال باشه و کوچکترها حق دیدن این فیلم را ندارند ) قطعا فروشش کمتر میشه .
چون هم سینماهای کمتری نشونش می دهند هم مخاطبش یکهو خیلی کم میشه هم
مخاطب اصلی فیلم هاش رو از دست میده . بنابراین اون سازمان به
تولیدکنندگان فیلم میگه اگر می خواهید فیلمتون R بشه فلان صحنه و فلان
صحنه رو حذف کنید . اینها هم حذف می کنند و نسخه ی R رو نمایش می دهند و بعد ، هنگامی که DVD رو
ریلیز می کنند ، صحنه هایی رو که سانسور کردند تو DVD قرار می دهند و
اینطوری هم ملت فیلم کامل رو می بینند هم ترفند استادانه ایست برای فروش DVD !
نسخه های دی وی دی >>>
۱ - برای فیلم اول نسخه های معمولی موجوده و یک نسخه ی Ultimate هم هست که شامل یکسری مستند و ... میشه
۲ - برای فیلم دوم نسخه ی Special هست که چیز خاصی نداره
۳ - فیلم سوم در دو درجه بندی موجوده . یکی R و دیگری Unrated که خشونتش بیشتره
۴ - فیلم چهارم که فاجعه است کلا هیچی !
۵ - فیلم پنجم یک نسخه ی ۲ دیسکه داره که شامل یکسری مستند و چرت و پرت
میشه ! بعلاوه دارای ریتینگ NC-17 هستش و صحنه های خشونت باری که در نسخه ی
سینمایی از فیلم حذف شده در این DVD موجوده
۶ - از فیلم ششم هم یک نسخه ی Unrated داریم
که بعضی از صحنه های فیلم رو که برای ریتینگ R و نمایش در سینماها حذف
کرده اند ریختن توش !
نکته ی جالب : شخصیتی که صورت چرمی رو از روش ساختن قاتل زنجیره ای ای بوده به اسم اد
گین که قتال ( جمع قاتل !! ) فیلمهای سکوت بره ها ( بوفالو بیل ) و روانی
( نورمن بیتس ) هم از روی اون ساخته شدند !
در کل توصیه من برای دیدن این مجموعه اینه که فقط به پای دیدن فیلم های پنجم و ششم و اول بنشینید و از دیدن قسمت دوم تا چهارم شدیدا خودداری کنید !
2
نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 23:10 توسط میلاد
|
FUNNY GAMES U.S
FUNNY GAMES U.S
ترسناک . جنایی
2007
اثری از میشاییل هانکه
بازی سازی فیلم بازی های خنده دار محصول 1997
با بازی نائومی واتس و تیم راث
جوانی از همسایگی میاید و از خانم خانه تقاضای 4 تخم مرغ میکند. زن از
شانه 12 تایی اش 4 تا به او میدهد اما جوان آنها را سهوا میشکند. تقاضای 4
تای دیگر میکند و زن با اکراه 4 تای دوم را میدهد. سگ زن باعث میشود جوان
4 تای دوم را هم بیاندازد. جوان از زن میخواهد چون 12 تخم مرغ داشته 4 تای
دیگر به او بدهد. زن حس خوبی نسبت به قضیه ندارد و از او میخواهد خانه را
ترک کند. بازیهای خنده دار شروع میشود...
فیلم بازی های خنده دار از آن دسته فیلم هایی هستش که فقط عده ی خاصی از
این سبک خوششون میاد که این امر کاملا قابل توجیه است ! شاید خوب باشه
که همین اول کار یک جمله از خود هانکه براتون نقد قول کنم : «من همیشه یه
جوکی میگم که فکر هم میکنم واقعیت داشته باشه و اونم اینه که ساخت یک فیلم
هانکه راحتتر از دیدن یک فیلم هانکه است!»
فیلم تا آخرین ثانیه روند سرد و آرام خودش رو حفظ میکنه . بازی های خنده
دار خشونت را به عینه و داخل تصویر به تماشاگر نشان نمیدهد ولی کلیت کار
به گونه ای هستش که تاثیر عحیبی بر ذهن شما میگذارد آن هم از روی عاملی به
نام خشونت ! شاید بشه گفت بازی های خنده دار یکی از خشن ترین فیلم های چند
دهه اخیر است !
میشایل هانکه به خیلی از کلیشه های هالیوودی طعنه میزند . هیچ کدام از
اتفاقات داخل فیلم آنگونه که تماشاچی انتظار دارد پیش نمیرود. بازی
های خنده دار فیلمی است که تعلیق و اضطراب را با ساختار شکنی و سکون بی
پروا و جسورانه دوربین خلق می کند و تمام قواعد را برهم میزند. دیگر اینکه
تلخی و سنگینی فیلم لحظه به لحظه برایمان بیشتر می شود و تا مدتها پس از
تماشای آن و هرگاه آنرا به خاطر می آوریم دچار تشویش میشویم و احساس درماندگی می کنیم .
از نکات جالبی که در پایان میتونم بهش اشاره کنم اینه که در اواسط فیلم
سکانسی 10 دقیقه ای را شاهد هستیم که دوربین کاملا ثابت و در عین حال 2-3 دقیقه از آن مانند تابلوی نقاشی همه چیز کاملا ساکن است !
بازی های خنده دار به هیچ وجه فیلمی نیستش که بتوانید دیدنش رو به دیگران
توصیه کنید برای همین دیدنش رو خودمم چندان به شما توصیه نمیکنم!
2
نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 1:16 توسط میلاد
|
